Откако судот изрече условни казни за злоупотреба на службената должност поврзани со незапаметената трагедија во која загинаа 63 лица, а над 200 беа повредени, јавноста е во шок, а семејствата на жртвите се скршени од болка и гнев.
По првата пресуда за случајот „Пулс“, со исклучително остро, емотивно и директно обраќање се огласи Александар Наунов од Кочани. Тој упати тешки обвинувања до правосудниот систем, порачувајќи дека државата и институциите цврсто ги штитат функционерите и моќниците, наместо да испорачаат правда за оние кои го изгубија најмилото.
„Законот вели затвор, судот вели може и без тоа“
Во својата реакција, Наунов детално ја лоцира аномалијата на македонското судство, посочувајќи на драстичниот и речиси нереален несразмер меѓу она што е напишано во законите и она што се случува во судниците.
Иако за кривичното дело „злоупотреба на службената должност“ е предвидена затворска казна до 10 години, во пракса, институционалната одговорност за смртта на 63 луѓе е сведена на апсолутен минимум. Наунов оваа одлука ја нарекува „техничко затворање на случајот“ од страна на систем кој со години свесно „не гледал и не слушал“, за на крајот да дозволи катастрофа која зави во црно цел еден град.
„Овој несразмер не е случаен – ова е внимателно сведување на вината на минимум, за никој да не понесе вистинска тежина. Системот не се соочува сам со себе – системот се штити сам себе. Ова не е правда!“ – дециден е Наунов.
Сомнежи за судски маневри: Смена на обвинители во последен момент
Како се стигна до ваква пресуда? Наунов изразува сериозен сомнеж во регуларноста на целиот процес, обвинувајќи дека правдата била свесно заобиколена преку добро осмислени институционални игри. Тој јавно ги отвора прашањата за:
- Менување на обвинители во последен момент пред клучните рочишта.
- Прераспределување на предметите со цел намерно да се разводни одговорноста.
- Громогласниот молк од страна на Јавното обвинителство, што според него е само уште една потврда за неправдата.
Според Наунов, со ваквите срамни одлуки, и онака катастрофалната доверба на граѓаните во судството (која одамна се мери со мизерни 2%) сега веќе преминува во длабока негатива.
Емотивна порака до судијката: „Вие вашите деца ги имате, ние нашите ги немаме“
Најпотресниот и најдиректниот дел од реакцијата на Наунов е упатен лично до судијката која ја донесе и потпиша оваа пресуда. Тој прашува како е можно мирно да се спие по ваква одлука и дали законите во оваа држава се пишуваат за да важат еднакво за сите, или пак служат само како алатка за амнестија на моќниците.
„Вашите деца се до вас. Нека се живи и здрави уште многу години. Логично – кога системот си ги чува своите. А ние? Ние ги немаме нашите“, пишува тој со огромна болка.
Борбата нема да запре: „Кога ќе изгубиш сè, ти останува само да не молчиш!“
Семејствата на жртвите порачуваат дека нивното трпение е дефинитивно потрошено, но дека нивната борба за вистината не завршува со оваа пресуда. Напротив, тие најавуваат дека ќе ја бараат правдата пред секоја можна институција, но и пред судот на целокупната јавност.
„Затоа што ние веќе изгубивме сè. А кога ќе изгубиш сè – барем едно ти останува: да не молчиш. И не, нема да се повлечеме. И запомнете – и оваа ваша ‘пресуда’ носи одговорност. На неа стои вашиот потпис. И тој потпис – останува“, порачува на крајот Александар Наунов.
